Kahramanmaraş Elbistanlı halk şairimiz ABDURRAHİM KARAKOÇ "GİDE GİDE" şiirinde aşık gönülleri ne güzel anlatıyor. Hele bir okuyun, blogunuza koyup koymamaya ondan sonra karar verirsiniz.
Gösterir gün gibi, düşüncelerin, Derinden derine âşıksın gönül. Çıkla kadın desem yalan söylerim; Sen başka birine âşıksın gönül.
Kırılmış telleri sevda sazının; Eşi yok sendeki ince sızının; Tarlada çift süren köylü kızının, Topraklı terine âşıksın gönül.
Baharın bulutu, seherin yeli, Sarı seller gibi coşturur seni. Varsın bilmeyenler desinler “deli” Bugünden yarına âşıksın gönül.
Yüksekten dökülen suyun sesine, Kekik kokusuna, çam gölgesine, Renklerden sütbeyaz, koyu yeşile, Toprağın moruna âşıksın gönül.
Yiğitin, sözünden dönmeyenine, Ateşin yıllarca sönmeyenine, Silahın omuzdan inmeyenine, Atın gök kırına âşıksın gönül.
İyinin iyisi, güzelin hası.. Susamış yolcuya su veren tası, Edibin kalemi, ressam fırçası.. Şairin şi’rine âşıksın gönül.
Değildir bu sevgi akıl erecek Her duyan bir başka mânâ verecek Şaşırmış yolcuya yol gösterecek Hakikat nuruna âşıksın gönül.
Yabancı bir kültür ortamında doğup büyüyen gençlerimiz bu şiiri anlayabiliyor, yüreklerinde bir titreme duyabiliyorlarsa, ne mutlu onlara... Bu güzel şiiri okuyan, okutan ve paylaşan herkese Türkiye'den selam olsun. Hoşça kalın... Dostça kalın... Hasan TÜLKAY